Soulbodyfusion®; ontnuchterend hoe de ziel leidt

Het effect van Soulbodyfusion® is onvoorspelbaar maar bij mij ook verrassend anders. Ik heb het nu 3x ondergaan, zoals het hoort. Daarnaast heb ik het een aantal malen alleen gedaan. En, ik heb het een paar keer aan anderen mogen geven. Om uit te leggen wat het kan doen, kan ik maar het beste het bij mijzelf houden.

Na de eerste keer voelde ik niet veel. Wel vond ik het opmerkelijk hoeveel focus ik kreeg door het aan een ander te geven, zonder dat diegene dat als hinderlijk ervoer. Na een week deden we het opnieuw. Er ontstond een mooie zachtheid, die pas een paar uur later kwam opzetten weliswaar, maar nog een tijdje doorwerkte. Heel aangenaam. Maar meer was het niet. Ik keek vreselijk uit naar die derde keer. Ik wilde natuurlijk wel het wonder. Na die laatste sessie was er helemaal niets gebeurd. En ook niet in de avond. Meer van een beetje teleurgesteld ging ik naar bed. Waar 'het' in de nacht begon. Mijn lichaam begon mee te schudden met een frequentie die in mij binnendrong maar niet als eigen voelde. Ik werd er tot twee keer toe wakker van. Nooit eerder gevoeld dat een energieveld bezit van mij komt nemen..... De ochtend daarna leek ik 'gewist'. Alsof alles wat ik had geleerd er niet toe had gedaan: Mijn spiritualiteit, mijn persoonlijke ontwikkeling, voor niks... Alles wat ik dacht dat ik was of voorstelde, gewoon weggevaagd. Het was alsof ik weer 9 was. Maar dan helaas ook 50. Ik kon weer opnieuw beginnen.

In de dagen en weken daarna is mijn leven heel basaal geweest. Ik had weer dezelfde sores als vroeger, niet perse als toen ik 9 was, maar zeker in eerdere fases van mijn leven.  Dezelfde verlangens naar partners alsof ik twintig was, hetzelfde basisgevoel als op de middelbare school. Back in the eighties. Mijn spiritualiteit niet meer zo dichtbij, of niet meer zo mee bezig. Mijn zelfontwikkelingsagenda leeg en geen enkele behoefte daar iets in te plannen. Gelukig wel genoeg mensen om me heen en genoeg activiteiten. Er is een flinke dosis van me afgeschud van wat ik het beste kan omschrijven als 'onzin' die ik mezelf heb aangepraat om een beter iemand te willen zijn dan wie ik ben.

Dit is allemaal niet zo gek lang geleden, wat ik hierboven beschrijf. Ik ben inmiddels weer een paar maanden verder en mag concluderen dat ik met een been meer in het leven sta. Tegelijk leun ik achterover, want waarom zou ik zo hard werken aan mijzelf? Dit is best een aangename status van zijn. Laat ik dus maar mezelf zijn, dat is overduidelijk goed genoeg.

Het zielskwartje is in deze periode gevallen. Het interesseert mijn ziel helemaal geen ene moer of ik nou wel of niet bewust ben van spiritualiteit, of ik actief aan zelfverbetering doe of niet. Mijn ziel wil leren en stuurt  lichaam en ego aan om dingen daartoe te ondernemen. Spriritueel bewustijn is niet perse nodig. Die spirituele zweefteef ben ik voorlopig niet. En dat je nou juist zo een effect krijgt van een oefening die toch totaal spiritueel is... wat is het toch allemaal verwarrend ... bewustzijn, geloof, ego, spiritualiteit. Het leven hier en nu, zoals je bent en vroeger was, dat is kennelijk een wezenlijke vorm van spiritualiteit die nu over mij heen rijdt als een trein.

Soulbodyfusion zei het nog in de gebruiksaanwijzing: Ook al voel je 3x niets, let maar eens op wat er daarna in je leven gebeurt.

Wat zou bij jou het effect zijn? Misschien weer helemaal wat anders.

Fijne dag,

Charlie