de waarde van zachte aanraking

Vorige week diende het thema zich onherroepelijk bij me aan. Drie mensen uit mijn clientele die graag wat hardere aanraking wensten, en opmerkten: ‘het mag eventueel wel wat harder’.

En dat allemaal op dezelfde dag. Was ik zo slapjes aan het worden in mijn handen? Steviger….ik probeerde het wel maar zag als snel dat de kleur van mijn duimen in wit veranderde. Nee, dit was niet de manier.

Waar zat het hem nou toch in? Ik heb er een weekend over gedaan om het te begrijpen. Wat deed het met mijn aanraking, wat dacht ik , wat voelde ik erbij.

De behoefte aan hardere massage was overduidelijk in de arena. Heel moeilijk om hier weerstand aan te bieden. Alleen, hard op hard dat levert toch niets? Ik kan de hardheid wegdrukken met harde vingers. De verlichting zal er een dag of twee zijn. En dat is het dan. Ik zou toch eerder willen uitnodigen tot het doorvoelen dat er hardheid zit in de spieren. Door er juist zacht mee te zijn, nog zachter liefst.

Als gemasseerde moet je het ook maar kunnen opbrengen dit te accepteren, begrijpen, en te willen doorvoelen.

Het mooiste voorbeeld is het pulseren. Het schudden. Hoe kleiner de schudding in je lichaam, hoe dieper jij het in je voelt. Zo is het ook met aanraken. Zacht reikt dieper.

De tijden zijn veranderd, zachte heelmeesters doen weer mee.

Fijne dag,

Charlie